woensdag 19 februari 2014

Yes, bijna vakantie.


Voor ik met vakantie ga nog maar even de stand van zaken vermelden.

De afgelopen 2 weken zijn er weer veel dingen gebeurd. Iris was over uit de V.S. Kaj is bezig met verhuizen, waarbij ik hulp bied, 3 keer naar Het Behouden Huys geweest en tussendoor ook nog werken. Kost allemaal erg veel tijd en vooral veel energie. Oh ja ik ben ook nog met een conditie trainingsprogramma begonnen. Bij dat laatste krijg ik wat hulp van een bevriende fysiotherapeut. Het bleek dat ik niet de goede balans tussen actie en rust kon vinden. Nu ik een tijdje bezig ben merk ik dat het met de dag een stukje beter gaat.

Maar even punt voor punt.

Iris is een dag bij mij geweest. We hebben veel gepraat met name over mijn gezondheid en de gevolgen voor de nabije en misschien wat latere toekomst. Met name de vraag, hoe het gaat komen als ik niet meer goed zelfstandig zou kunnen wonen. Ik heb geen antwoord en hoop dat het nog erg lang gaat duren voor het zo ver is. We hebben het ook gehad over de gevoelens die ik heb nu mijn jongste dochter niet meer bij me komt. Ik heb aangegeven dat ik er geen invloed op heb, en dat de energie me ontbreekt om er verder moeite voor te doen.

De verhuizing van Kaj en Anita gaat in etappes. Ik bemoei me met het overbrengen van de spulletjes naar het nieuwe huis. Morgen hopen we in één dag de laatste zaken te verhuizen. Het zijn vermoeiende dagen, maar met het verstand op nul en de blik op oneindig gaat het vlotter dan gedacht.

In Het Behouden Huys was de afgelopen week een lotgenotencontact. De problemen waar de groepsleden voor staan zijn heel herkenbaar. Bij Gerwin heb ik een goed gesprek gehad over verlies,  het verdriet dat het veroorzaakt en de reactie daarop. Dat laatste gaat steeds beter. Ingrid heeft de fysieke component van mijn ziekte verder in kaart gebracht  in relatie met mijn ervaringen tot nu. We hebben het verder gehad over de trainingsopbouw, de mogelijkheden en onmogelijkheden en mijn reactie daarop. Ik krijg een steeds beter beeld van hoe het fysiek verder moet en wat ik daaraan kan doen.

De nachten zijn nog steeds een probleem. Ik kan gelukkig mijn temperatuur stabiel houden. De tintelingen in armen en benen worden iets minder. Wel heb ik soms moeite mijn evenwicht constant te houden. Een enkele keer heb ik last van spierkrampen (’s nachts). De oorzaak van dit laatste is wat onzeker. Mijn motorische zenuwen zijn namelijk tot heden buiten schot gebleven. Ik hoop dat dat zo zal blijven.

Morgen nog een dag helpen met verhuizen en daarna vakantie.

Ik was van plan toch een paar dagen te gaan skiën. Als er tenminste geen gekke dingen met mijn lijf gebeuren zoals de laatste keer. Gelukkig heb ik nog geen voortekenen gehad van koortsaanvallen en dergelijke, dus ik verwacht dat het gaat lukken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten